Gothic Novel 

De ‘gothic novel’ is een genre dat mysterie, romantiek en horror vermengt. Het ontstond in de tweede helft van de 18e eeuw in Engeland en bleef een hele tijd in de mode. Voorbeelden ervan zijn: Mary Shelley's ‘Frankenstein’ , de gedichten en verhalen van Edgar Allan Poe en Bram Stokers ‘Dracula’. De term 'gothic' verwijst naar de gebouwen in middeleeuwse stijl waarin veel van deze verhalen zich afspelen. De voorliefde voor deze stijl beperkte zich niet tot de literatuur. Welgestelde schrijvers van gothic novels gaven architecten de opdracht om nabootsingen van middeleeuwse abdijen en kastelen te ontwerpen en te bouwen, vaak zelfs met nieuw aangelegde ruïnes en dode bomen om het dramatische effect te versterken.

Inspiratiebronnen

Veel van de vroegste invloeden waaruit deze stijl ontstond kwamen dus niet uit de literatuur maar uit de architectuur. Het lezen van boeken werd bovendien in de 18e eeuw een sterk opkomend tijdverdrijf, zeker voor de vrouwen uit de middenklasse die vaak geletterd waren. Op deze manier bereikten de romans een divers publiek. Ook in de kunst en barokliteratuur vond men inspiratie, onder andere in de schilderijen van Goya en in het werk van Shakespeare.

Kenmerken van het genre

In de verhalen wordt vaak gebruikgemaakt van dezelfde elementen: woeste landschappen, oude gebouwen, kloosters, kathedralen en kastelen met kerkers, martelkamers, geheime deuren en wenteltrappen. Verschijningen zoals spoken, demonen en dodenbezweerders en een sfeer van broedende somberheid waarin zich jonge, knappe helden en heldinnen begeven die zich verzetten tegen corrupte aristocraten, boze heksen of afzichtelijke monsters waren populair. Vrouwelijke personages worden bedreigd door machtige of onstuimige mannelijke figuren, en de beschrijvingen hebben als doel angst, afschuw, walging of terreur op te roepen.

Pag. 1 > >>